Zupełnie oszalałeś.
Zaraz wracam.
Dagny!
Hjörtur!
>>> RebelSubTeam <<<
::PROJECT HAVEN::
Tłumaczenie: Stingwood & sindar
Korekta: moniuska
.:: TRAPPED ::. Odcinek 1
SIEDEM LAT PÓŹNIEJ
Jadł dużo trawy. Musiał być ogromny.
- To mój ulubiony dinozaur. - Tranzaur rex?
- Tyranozaur, a nie Tranzaur. - Bez różnicy.
Wymowa ma znaczenie.
- Dobrze. Wyluzuj. - A twój...
- Jaki jest twój ulubiony? - Nie obchodzi mnie to.
Thorhildur...
Pralka na dole się zatkała. Mogę skorzystać z twojej?
Tak, postaw pranie na podłodze. Zajmę się tym.
- Nie jesteś głodny? - Nie, dzieci muszą iść do szkoły.
- Nie ma pośpiechu. - Raz, dwa.
Tatuś się spóźni. Pośpieszcie się.
- Kiedy przyjedzie mama? - Nie wiem.
Thorhildur?
- O której przylot? - Jedzie samochodem.
Z samego Reykjaviku? Eirikur, podwieźć cię?
Thorlidur, pomożesz mi zapiąć płaszcz?
Perla, szybko, zapinaj się. Założyłaś buty?
- Miałeś mu powiedzieć. - Wiem.
- Perla, spóźnimy się. - Dobra, szybciej.
Erikur, wezmę to.
Perla, twój plecak!
- Pa. - Uważajcie na śliskich drogach.
- Będziemy. - Niezbyt obiecująca pogoda.
Zdążymy raczej wnieść folię.
Hjörtur, zabierz je ze sobą.
Panie i panowie, planowany czas przybycia to 20 minut.
Proszę udać się do pojazdów i zabrać swoje rzeczy z pokładu.
Życzymy miłego pobytu w Islandii.
Dziewczynki, zostańcie tu.
- Pomóc ci z tym? - Nie trzeba.
- Wielkie dzięki za pomoc. - Proszę...
- Dasz sobie radę? - Tak, żaden kłopot.
Sprawdź, czy wymierzył to 25x2.
Nie musiałbym nic przycinać.
Będzie ładnie wyglądać.
Wkrótce zdołasz wprowadzić się tu z dziewczynkami.
- Do zobaczenia, Eirikur. - Andri...
- Muszę ci o czymś powiedzieć? - Tak?
Dzwoniła Agnes.
- Nie przyjedzie? - Nie o to chodzi.
Najwidoczniej będzie z nią Sigvaldi.
Chce nas poznać.
Podobno robi się poważnie, więc chce, abyśmy go poznali.
- Spadaj! - Przesuń się.
- Perla, ty się przesuń. - To boli.
Perla, przesuń się.
- Perla, przesuń się! - Nie. Przestań.
- Przestań! - Nie, ty się przesuń.
- Przestań! - Skończcie z tym.
- Zaczepia mnie. - Posuń się!
Dziewczynki...
Wasza mama...
Przyjedzie ze swoim przyjacielem, Sigvaldim. Znacie go?
Musicie obiecać, że będziecie dla niego miłe.
Obiecujecie?
- Guđmundur, tutaj! - Co znowu?
Złapaliśmy coś w siatkę.
Co?
Co to, do diabła?
- Wciągnąć to na pokład? - Musimy zwinąć linę.
Tak, wiem.
Tak, ale nie wolno parkować przed hydrantem przeciwpożarowym.
Rozumiem.
Nie ma go, ale mogę... Co? W porządku.
Jasne. Na razie.
- Dałaś jej mandat? - Asgeir...
dobrze wie, że parkowanie przy hydrancie jest zakazane.
Odbierzesz?
Policja.
Słucham?
- Pa. - Na razie.
- Cześć, Laufey. - Cześć.
- Dzień dobry. - Cześć, słonko.
- Cześć, co u ciebie? - W porządku.
- Wiesz, o której będzie Agnes? - Nie.
Mama zaprosiła mnie i Johannę na rodzinną kolację.
- Będziesz? - Chyba tak.
Świetnie. Do zobaczenia.
- Dzień dobry. - Dobry.
- Pomóż. - Gotowa?
- Tak, chwycę się tego. - Rzucicie mi linę?
Proszę.
Asgeir, jesteś cały?
- Czy coś się dzieje? - Nic nadzwyczajnego.
- Ilu pasażerów na pokładzie? - Około stu.
Nie powinni oczekiwać wycieczek w świetle słońca.
Hotele i bary zyskałyby na ich uwięzieniu.
Czy to prawda, że Agnes zawita na weekend?
Tak.
Powinni przedostać się w góry, zanim zamkną drogi.
Mówi Hinrika.
Słuchaj... Musisz spotkać się z nami na przystani.
Co się dzieje?
Naprawdę?
- Zaraz tam będę. - Wszystko gra?
Słuchaj...
Stary Guđmundur złapał to w fiordzie.
Co? Gdzie byli?
Uważa, że wzięło się to z promu.
- Złapcie to. - Już.
Tutaj.
Brak głowy i kończyn.
Nie było długo w wodzie.
Ciało byłoby spuchnięte i dobrałyby się do niego krewetki.
Chyba że było trzymane w zamrażarce.
Myślisz, że został zamordowany na promie?
Tam go posiekano?
Sigurđur.
Mówi Andri. Nie wypuszczaj nikogo z promu.
Trzeba zatrzymać pasażerów na pokładzie.
- Nie wiem, na jak długo. - Rozumiem. Dlaczego?
Znaleźliśmy zwłoki w wodzie. Później zdam ci relację.
Uwaga, pasażerowie.
Proszę udać się do pojazdów i zabrać swoje rzeczy z pokładu.
Witamy w Islandii.
Dotarłem.
Widzimy się za 10, 20 minut.
- Masz w kabinie folię? - Trochę brezentu.
Owiń ciało i zanieś do wędzarni.
Włóż do zamrażarki, aż zjawią się tu technicy śledczy z Reykjaviku.
Leifur nie będzie z tego zadowolony.
To jego problem. Żaden zamrażalnik w mieście tego nie zmieści.
- Pogadam z nim. - Co za obrzydlistwo.
REYKJAVIK BIURO DOCHODZEŃ KRYMINALNYCH
Musi istnieć powiązanie z promem. Byłby to zbyt duży zbieg okoliczności.
Teraz postaram się zdobyć listę załogi i pasażerów.
- Następnie musimy przeszukać statek. - Wyślę swoich ludzi.
Polecimy następnym lotem. Powinniśmy dotrzeć po południu.
Nie wypuśćcie nikogo z promu, zanim tam nie dotrzemy.
- Rozwiążemy to. - Dobrze.
Światowej klasy port. Tu, w naszym miasteczku.
Tylko pomyślcie o możliwościach.
Nie zaimponowałoby to tylko zwykłemu zrzędzie.
Takich zawsze znajdziesz.
Ktoś zapyta: "Czemu Chińczycy budowaliby port w Islandii?".
- Jesteśmy na drugim krańcu świata. - Spójrz na drogę morską.
Szlak arktyczny.
Chiny, Ameryka.
A gdzie my? W samym środku.
RATUSZ
- Jakich awantur się spodziewamy? - Od właścicieli ziemi?
Od tego mamy tu ciebie, członka parlamentu.
Rozumiem.
Na tym polega robota. Aby wypunktować możliwości.
Wygląda na to, że kogoś zamordowano. Znaleziono ciało.
- Andri! Wiadomo, kim była ofiara? - Nie zdołamy zidentyfikować ciała.
Straszna sprawa.
Przeprowadzicie dochodzenie, prawda?
Tak, dlatego tu jestem.
Czy mogę zrobić coś jako burmistrz?
Tak, uspokajać pasażerów.
Nie mogę wypuścić nikogo z promu. Trzeba opóźnić wejście na pokład.
- Nie wiem, kiedy to nastąpi. - Zajmę się tym. Siggi pomoże.
Andri, zrób, co trzeba.
Cholerne Duńce. Jakbyśmy byli zrzutem dla martwych ciał!
Doszło do opóźnienia. Dowiedz się, o co chodzi.
Nie ruszajcie się.
Hinrika ma pewien kłopot z Leifurem w wędzarni.
Zajmę się tym, gdy tu skończę. Przepraszamy.
- Kapitanie. - Tak?
Musimy porozmawiać. Gdzie możemy to zrobić?
Proszę za mną.
Tędy.
Będziemy potrzebowali listę wszystkich pasażerów i załogi.
Tak, ale nie możemy długo czekać.
Kapitanie, obawiam się, że poczekacie tak długo, ile trzeba.
Nie mam uprawnień, by podejmować takie decyzje.
Ja mam.
- Musimy przeszukać statek. - W jakim celu?
Kapitanie, bardzo prawdopodobne,
że kogoś zamordowano i rozczłonkowano na pańskim promie.
- Możliwe, że nogi, ręce i głowa nadal tu są. - Cóż za obłęd.
Nie na moim statku.
- Proszę mu przekazać listę. - Nie przeszukacie statku.
- Co masz na myśli? - Będziesz potrzebował nakazu sądu.
Duńskiego nakazu sądu. Prom zarejestrowano w Danii.
- Kapitanie, ukrywasz coś? - Bez nakazu sądu nie da rady.
Będzie miał wpływ na dalsze postępowania.
Dobrze.
Zdobędę duński nakaz sądowy.
W międzyczasie proszę sprawdzić, czy zaginął ktoś z załogi.
- W porządku. - Daj mu listę.
Nie potrzeba mi cholernego nakazu, żeby rozmawiać z ludźmi.
Wyślij ją nam mailem.
- Zostanę póki co na statku. - Nie będziesz go przeszukiwał.
Nie, tylko wypytywał ludzi.
Starzec ma pierdolony problem z podaniem list.
Wypuścicie nas ze statku?
- Ty nadal tu? Jeszcze nie w Danii? - Stęskniłem się.
Hjörtur?
Co tam u Agnes?
Wypuścimy was ze statku, zaraz gdy będziemy mogli.
Musimy wpuścić tych ludzi na pokład.
Trudno znaleźć wszystkim lokum.
Czy musimy ich karmić?
- Nie da rady, Andri. - Nie mamy innego wyboru.
Nie można trzymać zwłok z jedzeniem. Co powie inspektor sanitarny?
Nie możemy przy tej pogodzie trzymać go na zewnątrz?
- Nie. - Będę żądał odszkodowania.
Kto mi zapłaci? Policja? Wy czy ta w Reykjiaviku?
Leifur, skąd mam, kurde, wiedzieć?
Mamy na głowie zwłoki. Możemy porozmawiać później?
Myślisz, że pochodzi z promu?
Nie możemy tego wykluczyć.
Zabito go niedawno. Nie później niż dwa dni temu.
Asgeir uważa, że kapitan coś ukrywa.
Jak uważasz?
Tych pchnięć dokonano nożem średniego rozmiaru.
Dźgnięto go siedem razy.
Zabójca dźgnął go tu prosto w serce.
Wszystko wygląda na efekt paniki.
Czyli morderca...
niczego nie zaplanował?
Wtedy ciąłby wzdłuż szyi.
Żyły, mięśnie, kości.
To niełatwe.
Oraz krwawe.
Patrz. Musiał mieć jakąś operację.
Nad nerką ma bliznę.
Nie powinniśmy zaczekać na techników z Reykiaviku?
Może skupmy się na promie i pasażerach?
Cholernie tu zimno. Posłuchaj...
Porozmawiaj z Leifurem. Niech to zamknie.
- Nie chcemy, by ktoś się tu wałęsał. - W porządku.
Andri, prognozy nie są za dobre. Drogi w górach są zaśnieżone.
- Jak daleko jeszcze? - 30 - 40 minut.
Ale przy tej pogodzie, Bóg jeden wie.
Boisz się, Agnes?
Trzymaj ręce na kierownicy. I patrz na drogę.
Ta droga jest niebezpieczna. Może stać się nieprzejezdna.
Możemy zadzwonić po pomoc.
Sigvaldi, nie rozumiesz, gdzie jesteś?
Zapomnij, że złapiesz tu zasięg.
Jezu...
- Nie wzięliśmy samochodu. - Dobrze.
Co robicie w Islandii?
- Odwiedzamy przyjaciół. - Odwiedzamy przyjaciół.
Chyba nie otworzą tego jebanego statku.
To policja?
Dowiedz się, co się dzieje.
Czemu nie masz taty? Wszyscy go mają.
Mam tatę. Wczoraj dzwonił.
- Kupił ci takie ciuchy? - Nie.
Nie. Nie wolno ci ubierać takiego paskudztwa do szkoły.
- Mogą cię za to aresztować. - Nasz tata dowodzi policją.
Jeśli znów ubierzesz to paskudztwo, on aresztuje twoją mamę.
- Wsadzi twoją mamę do mamra. - Dość tego, dziewczyny.
Chodź, Maggi.
Uciszcie się, dzieci.
Dzieci, bądźcie cicho!
Wiecie, że pogoda się pogorszyła. Dzwoniliśmy po waszych rodziców.
- Lekcje zostały odwołane? - Tak, Gunni, odwołane.
Nie do wszystkich rodziców już się dodzwoniliśmy.
Na razie się przygotujcie.
Załóżcie czapki i rękawiczki, i czekajcie, aż was odbiorą.
Może niech duże dzieci idą same?
Uczniowie z klas 8-10 mogą iść sami do domu.
Wszystko w porządku, kochanie?
- Tak. - Na pewno? - Tak.
Nie pozwalaj dzieciom, by się tak z tobą drażniły.
Powiedz mi o tym.
- Masz czapkę? - Tak, w kieszeni.
Dobrze, cukiereczku.
Czekają, aż policja coś zrobi.
Ludzie są niespokojni. Morderca może być na pokładzie.
Już wyjeżdżamy.
Rozmawialiśmy z częścią pasażerów.
Porównamy listę pasażerów z bazą danych Interpolu.
Andri, już wyjeżdżamy.
- Za godzinę będziemy w samolocie. - W porządku.
Odbiorę dzieci ze szkoły.
Nie może się tam we wszystko mieszać.
Pospieszcie się.
- Witaj, Andri. - Uczniowie poszli do domu?
- Gdzie dziewczynki? - Babcia je zabrała.
- Nie mogłem odebrać telefonu. - Andri.
- Będziemy musieli się przygotować? - Co?
Nie co dzień się znajduje rozczłonkowane zwłoki.
Muszę zapytać. Jak coś takiego mogło się tutaj stać?
Poszły pieszo, złapiesz je po drodze.
Odprowadzą Maggiego do domu.
Powinieneś już skończyć.
Chodź.
Cześć, dziękuję za pomoc. Byłam mocno zajęta.
Nie ma sprawy, Mario. Na razie, Maggi.
Na razie. Dziękuję ci.
Przepraszam, nie wiedziałem. Odebrałbym je wcześniej.
Nie przejmuj się. To mi dobrze zrobiło.
Tato, wszyscy rozmawiają o trupie.
- O czym ty mówisz? - O mordercy.
Dopadniesz go, zanim jeszcze kogoś zabije?
Kochanie, nie martw się takimi sprawami?
A co z tobą? Nic ci nie będzie?
- Kto wam o czymś takim opowiada? - Ty sam na Twitterze.
Tata dzwonił?
Nie, skarbie.
Wczoraj mówił, że dziś też zadzwoni.
Przestań.
Skończ z tymi nonsensami. Nie jest ci ciepło?
- Tak. - Zdejmijmy sweter.
- Musicie zamarzać. - Jest cholernie zimno.
Nie mów w ten sposób.
Mama!
Witajcie, kochane. Boże, jak za wami tęskniłam.
Też tęskniłyśmy.
Cześć.
- Sigvaldi. - Andri.
Miło cię poznać.
- Omal nie utknęliśmy w górach. - Nie było tak źle.
Dziewczynki, oto Sigvaldi.
- A to moja mama. - Witaj.
Witaj, mamo.
Zostaniesz na obiad, Andri?
Nie, muszę lecieć.
Andri.
Chodźcie, zdejmiemy buty.
Cóż...
Andri!
Nie powinniśmy tego ułatwić dziewczynkom?
Tak, ale popełniono morderstwo. Może o tym słyszałaś?
Nie uciekasz, bo jest ci niezręcznie?
Jeśli złapię mordercę, może jutro zjemy miły obiadek?
Mama powiedziała, że dowiedziałeś się dopiero rano.
Czemu mi tego sama nie powiedziałaś?
Przepraszam.
Wciąż nosisz obrączkę?
Musicie zawrócić.
Zamykamy drogę. Nie da się przejechać.
NIEBEZPIECZEŃSTWO
BRAK PRZEJAZDU
Proszę o uwagę.
Wszystkie loty zostały odwołane ze względu na warunki pogodowe.
Uprasza się pasażerów o kontakt z informacją.
Możemy o tym zapomnieć.
- Co mówią? - Jedynie kręcą głowami.
To pogodowe szaleństwo.
Nie polecimy dziś, a drogi w górach są zamknięte.
Pakujcie dupska do samochodu. Nigdzie się nie wybieramy.
Co za jebane kurewstwo.
Spróbujemy rano.
- Andri. - Nie wyjadą z Reykjaviku.
- Nie jestem zdziwiony. - Mamy kolejny problem.
Kapitan wyłączył ogrzewanie na promie.
Co, do kurwy?
Pasażerowie zebrali się na rampie i nie chcą wracać.
- Zaraz tam będę. - Spotkamy się na miejscu.
- Lecę. - Dobra.
Andri!
Nie pozwól im zejść z promu, nieważne, co ten jebany Duńczyk mówi.
W szkole jest ponad 30 osób. Nie ma miejsca na więcej.
Na pokładzie może być morderca.
Rozkazano mi zatrzymać wszystkich na promie do przyjazdu śledczych.
- Nie utknęli przez pogodę? - Zajmiemy się tym, Hrafn.
- Gdzie Asgeir? - Na posterunku, przegląda listy.
- Co się dzieje? - Spokojnie.
Tak, wiem. Przepraszam.
Dajcie nam parę minut.
- Czekamy zbyt długo. - Wiem, musimy pomówić z kapitanem.
Chcemy skorzystać z łazienki.
- Co się dzieje, do cholery? - Oni nie są moim problemem.
- Włącz ogrzewanie. - Brakuje mi zasobów.
Płacą mi za przewóz ludzi tutaj i z powrotem do Danii.
Włącz ogrzewanie i daj im wrócić.
Zużyję całe paliwo, jeśli to zrobię.
Wtedy tu utknę na dobre.
Panie Carlsen, nie wiem, na czym polega problem
i co pan próbuje ukryć, ale się tego dowiem.
Proszę bardzo.
Ale ogrzewania nie włączę.
Andri.
- Co się dzieje? - Zaczekaj chwilę.
Dobrze.
Daj mi 30 minut.
Dobra, 30 minut.
Daj im wrócić, włącz ogrzewanie i daj mi 30 minut,
a potem ich wypuścisz.
Zadzwoń do burmistrza.
Niech znajdzie miejsce w hali sportowej.
Mieszkańcy niech idą do domu. Trzeba zająć się resztą.
- Musimy ich uspokoić. - Co się dzieje?
Dobrze. Proszę.
- Niedługo otworzymy drzwi. - Niedługo?
- Kiedy? - Chwila.
- Za 30 minut. - Asgeir, zaczekaj.
Proszę o cierpliwość. Hinrika, zajmiesz się tym?
- Słucham, Asgeir. - Chyba mam podejrzanego.
Jonas Malakauskas, Litwin. Zarzuty za handel ludźmi.
Jeden na Litwie, drugi w Danii. Obie sprawy oddalono.
Na Litwie oskarżono go o gwałt, ale ofiara wycofała zarzuty.
- Skurwiel ma szczęście. - Ostatnia sprawa sprzed pięciu lat.
Wtedy zniknął z radaru.
Podejrzewano go o związki z przestępczością zorganizowaną.
Wsiadł na prom w Danii.
Mam numer rejestracyjny, ale nie wiem, jaki samochód.
- Kurwa. Hinrika! - Tak, widzę.
Prześlij mi jego zdjęcie i numer rejestracyjny i przyjedź.
Dobrze. Się robi.
- Miał poczekać pół godziny. - Z takimi się nie da dogadać.
Sprawdzajcie paszporty.
Szukamy Litwina. Jonasa Malakauskasa.
- Co, do cholery, wyprawiacie? - Trzeba ich ulokować.
- W szkole jest nadal miejsce. - Wszyscy tu poszaleli?
Mamy kryzys. Nie możemy tam trzymać ludzi.
Dzięki.
- Kompletny chaos. - Ano.
Dobra robota.
Stój!
Jedź.
Dobra.
Kurwa.
Trzymać się.
Stój!
Proszę, zatrzymaj się!
Jadę za nim. Zostań tutaj.
Spokojnie.
Jesteście pewnie zadowoleni. Wypuściliście mordercę do miasta.
Kurwa!
Uciekamy. Szybko.
Wstawaj.
Dobranoc, kochanie. Przykryj się.
Dobranoc.
Nie mogę spać. Boję się.
Mogę spać z tobą?
Dobrze.
- Czego się boisz? - Mordercy.
Może przyjdzie, gdy będziemy spać.
Nie, Perla. Dom jest zamknięty.
Dostanie się do środka, jeśli zechce.
Tata powiedział, że nic nam nie będzie,
i że nie musimy się bać.
Pewnie już wyjechał z miasta.
Nikt nie wyjedzie z miasta.
Nawet morderca.
Wszyscy jesteśmy uwięzieni.
facebook.com/ProHaven facebook.com/RebelSubTeam